27-05-07

Moe

Gisterenavond voor de tweede keer deze week in slaap gevallen tijdens het bekijken van een film. Niet dat ik niet genoeg geslapen had. Integendeel, ik was veel langer dan voorzien blijven liggen. Ik voel me weer zo moe de laatste tijd. Altijd moeilijk om uit te maken vanwaar het precies komt. Voel me ook vaak duizelig, dus het kan weer bloedarmoede zijn.

Er zijn de bestaande problemen, natuurlijk, en alle stress die die met zich meebrengen. Onlangs eindelijk het definitieve document voor de aanvraag van een collectieveschuldenregeling gepost. Nu angstig afwachten: wat gaat de rechtbank beslissen.Ondertussen sta ik ook al een jaar geboekstaafd als werkloze, dus mijn inkomen is nog maar eens een flink stuk gezakt. ik heb nu precies de helft van wat ik verdiende toen ik nog werkte... Ik kom niet rond, uiteraard niet. Dingen als brood, pasta, rijst, meel kan je vrij goedkoop krijgen. Maar fruit, groenten en vlees, zelfs bij Aldi en Lidl, zijn duur.Dat alles maakt dat ik weer weerstand voel om me van mijn administratieve taken te kwijten. het is een marteling om rekeningen in handen te hebben waarvan je weet dat je ze niet kan betalen. Maar ja, het is dan ook een marteling van het riziv om dit iemand aan te doen die het al moeilijk genoeg had...

Langs de andere kant ook veel stress gehad op andere vlakken. Die masterclass... Blog opgezet, daar veel tijd in gestoken om dan vervolgens vast te stellen dat haast niemand er wat voor doet. Toch te weinig om echt van een blog te kunnen spreken. Plus me veel geërgerd aan oeverloze discussies over altijd weer dezelfde dingen. Plus dan nog iemand in de groep waarmee het niet klikt. Absoluut niet klikt...

Een ding is positief, ik ben tenminste terug met schrijven bezig. Dat is een paar jaar wel anders geweest. Zelfs proza lukt me momenteel, waar ik het nochtans jarenlang moeilijk mee heb gehad. Ik heb nu al de tweede keer op een paar maand tijd een verhaal geschreven, helemaal van begin tot eind, zonder na enkele alinea's af te haken. Voordien lukte me dat zelden of nooit.

Maar voor de rest heeft die workshop me tot nog toe weinig goeds opgeleverd. Ik heb me destijds kandidaat gesteld om twee redenen: 1. ik had een stimulus nodig om terug met schrijven te beginnen, 2. er hangt aan deze workshop een publicatie vast. Al dat gedoe dat eraan te pas gekomen is, daar heb ik allemaal niet om gevraagd en ik had het al helemaal niet nodig. Ik denk dat ik vanzelf al meer dan genoeg gedoe in mijn leven heb, heb daar geen externe bronnen voor nodig. Vorige week werd het me plots allemaal teveel en besliste ik om voorlopig niet meer naar bijeenkomsten te gaan. Niet dat ik daarmee veel ga missen, denk ik. Half juni is de deadline voor het indienen van teksten voor die publicatie. Dan zou er nog eens moeten gepraat worden over het concept maar daar kan ik ook wel via mail mijn zeg over doen. Daarna is er wellicht niet echt meer nood aan bijeenkomsten, tot het boek er is.  Zag dat er een aantal reacties waren op mijn mail aan de groep. Ik kon me er zelfs niet toe brengen ze te lezen.

Ik ben geen groepsmens. Nooit geweest. Ik voel me het best met één, maximum twee mensen tegenover mij. Maar de ene groep is de andere niet. In ons naaiklasje heb ik geen last. Daar is de sfeer heel goed. Met de klasgenootjes van Chinees had ik ook geen problemen. Nu ja, het is misschien ook niet zozeer de groep, waaraan het ligt. het is vooral dat ikgewoon niks verdraag momenteel. Alles wat erbij komt is te veel.

07:44 Gepost door Schaduw Zijde in Dagboek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dagboek, moe |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.